You are currently viewing Ο Ρήγας Φεραίος της ΕΟΚΑ

Ο Ρήγας Φεραίος της ΕΟΚΑ

  • Post author:
  • Post category:Νέα

Ο Ανδρέας Κάρυος, πραγματικός «φάρος» σε μιαν αμοραλιστική κοινωνία.

Homo universalis. Πολύπλευρη προσωπικότητα. Άνθρωπος που ακολουθούσε συνειδητοποιημένο modus vivendi, εμπλουτισμένο με τα ελληνορθόδοξα ήθη και ιδεώδη. Προεπαναστατική μορφή της ΕΟΚΑ. Ζενίθ της πορείας του, η αυταπάρνηση για το συμφέρον της πατρίδας και των συνανθρώπων του.

Με αυτούς τους χαρακτηρισμούς και με ένα αίσθημα περηφάνιας και χρέους ο εγγονός του Ανδρέα Κάρυου, ο οποίος κληρονόμησε και το όνομά του, ανασυνθέτει τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του παππού του, όπως τον γνώρισε μέσα από τις επιστολές του και τα γραπτά του κείμενα. «Όταν επέστρεψα από την Ελλάδα, όπου γεννήθηκα, ένιωσα εντονότερη την απώλεια του παππού μου. Ο παππούς ήταν κάτι το ιδεατό, κάτι που είχα διαμορφώσει στο μυαλό μου από τις φωτογραφίες, τις ομιλίες στα μνημόσυνα, τις επιστολές και τα γραπτά του», περιγράφει στη «Σ» ο εγγονός του ήρωα, τονίζοντας ότι για να καταλάβουμε πώς έφτασαν οι ήρωες της ΕΟΚΑ να συμμετάσχουν στην οργάνωση και να θυσιαστούν για τους σκοπούς της, πρέπει να κατανοήσουμε το ήθος, την ψυχολογία τους, τα δεδομένα της εποχής. «Ο τρόπος ζωής τους τούς ώθησε σε αυτή την πράξη αυταπάρνησης, υπήρχαν ερεθίσματα σε αυτήν τη συνειδητή πράξη αυταπάρνησης», τόνισε ο εγγονός Ανδρέας Κάρυος.

Ανήσυχο πνεύμα

Συγκινημένος ο εγγονός του ήρωα, Ανδρέας Κάρυος, εξηγεί ότι ο παππούς του ήταν μύστης της διά βίου μάθησης με ερευνητικό και κριτικό πνεύμα, φιλοπεριέργεια, και κυρίως μία τάση για ενασχόληση με κάθε αντικείμενο. «Ήταν άριστος γνώστης και χειριστής τόσο του προφορικού όσο και του γραπτού λόγου, αν και ήταν μόνο απόφοιτος του δημοτικού. Ξεκίνησε να έχει μαθήματα λογιστικής δι’ αλληλογραφίας, με δάσκαλο στη Λευκωσία. Ήταν άριστος γνώστης της ψυχολογίας, μπορούσε να χειριστεί τους ανθρώπους. Επίσης, μπορούσε να διαπραγματευτεί πολύ λεπτά θεολογικά ζητήματα. Ακόμα ήταν πολύ καλός στα Αγγλικά», τονίζει. «Η ενασχόληση με όλους τους τομείς της ζωής ή και της γνώσης δεν ήταν επιφανειακή. Δεν είχε ως μότο ‘λίγο απ’ όλα’. Καταπιανόταν σε βάθος, έκανε βαθιές τομές», εξηγεί ο κ. Κάρυος.

Πλούσια δράση παρά τη σύντομη ζωή του

Η 32χρονη ζωή του ήταν προμελετημένη πορεία και παρά τη σύντομη ζωή του, κατάφερε να παραγάγει τέτοιο ογκώδες γραπτό έργο, αλλά και πολιτιστικό, κοινωνικό, και συνδικαλιστικό, που είναι άξιον απορίας. Ο ήρωας Ανδρέας Κάρυος ήταν ιδρυτικό στέλεχος της Παναγροτικής Ένωσης Κύπρου και της ΠΕΟΝ Αυγόρου (Παγκύπρια Εθνική Οργάνωση Νεολαίας), και του Θρησκευτικού Ορθόδοξου Ιδρύματος Αυγόρου. Αργότερα, την περίοδο του ενωτικού δημοψηφίσματος του 1950, ο Ανδρέας Κάρυος υπήρξε πρωτεργάτης αυτής της προσπάθειας στην Αμμόχωστο. «Όργωνε την επαρχία για να εκφωνήσει λόγους, να κινητοποιήσει τους συγχωριανούς του για να ψηφίσουν θετικά στο δημοψήφισμα. Είμαι χαρούμενος γιατί ο παππούς μου είναι ζωντανός μέχρι σήμερα διαμέσου των πολυποίκιλων δραστηριοτήτων του ΘΟΙ Αυγόρου», δηλώνει ο εγγονός του ήρωα.

Ταξική συνείδηση

Στις 2 Ιουνίου 1948, ο ήρωας με ποίημά του αποκαλύπτει τα κοινωνικά και τα εθνικά του πιστεύω. «Είμαι αγρότης, πόσο ωραία να πέσω με σφαίρα στα στήθια, πολεμώντας για την αλήθεια και τα συμφέροντα τα εθνικά». «Είχε συνείδηση ότι ανήκε στην αγροτική τάξη. Δεν ήταν ακροδεξιός, ή οπαδών ολοκληρωτικών καθεστώτων. Εργάστηκε για τα συμφέροντα της αγροτικής τάξης, ιδίως μέσω της ΠΕΚ, δεν ήταν γεννημένος στρατιώτης, απλά εξετέλεσε το χρέος προς την πατρίδα του όταν παρέστη ανάγκη», επισημαίνει ο εγγονός του ήρωα.

«Ο παππούς μου ήταν κοινωνός του ελληνικού πνεύματος. Είχε πειθώ, λεκτικό, κύρος. Αναγνωριζόταν ως σοβαρή προσωπικότητα και μπορούσε με τις ηγετικές ικανότητες να επηρεάσει πρόσωπα και καταστάσεις», δηλώνει ο εγγονός. Ο κ. Κάρυος, ωστόσο, τονίζει ότι ο παππούς του δεν ήταν αγωνιστής των «λόγων», αλλά τα λόγια του τα μετουσίωνε σε πράξη, επιδεικνύοντας θάρρος ψυχής. «Τα λόγια του παππού μου δεν ήταν αερολογίες όπως κάνουν σήμερα οι πολιτικάντηδες. Αυτά που έλεγε τα έκανε. Μπορεί να ήταν μικρός το δέμας, αλλά παράλληλα ήταν τεράστιος σε ψυχικό μεγαλείο», συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι ο Ανδρέας Κάρυος ήταν προεπαναστατική μορφή και εργάστηκε και αυτός για το μέγα ξεσηκωμό του αγώνα της ΕΟΚΑ.

Ο έρωτας της ζωής του

Ο ήρωας Κάρυος δεν ήταν μονοκόμματος και μονόπλευρος. Ήταν μια σφαιρική μορφή. Άνθρωπος με ευαισθησίες, ακόμα και στον έρωτα. Έτσι, όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, ερωτεύτηκε τη σύντροφο της ζωής του, Δέσποινα. Το ερωτικό ποίημα που έγραψε για τη γυναίκα του καταδεικνύει την αγάπη του και την επίδραση της συντρόφου του στο χαρακτήρα του: «Ήμουν άγριος και με ημέρευσες, ήμουν σκληρός και με μαλάκωσες, ήμουν άνεμος που σκορπούσε καταστροφή και με έκανες ανοιξιάτικη λιακάδα. Σε ευχαριστώ για όλα και θα σ’ αγαπώ με την ίδια φλόγα όπως πάντα». «Είχε φιλοσοφήσει το ζήτημα του έρωτα και της αγάπης και αναγνώριζε το χάρισμα της γυναίκας, η οποία με την ευγενή ύπαρξή της κατόρθωνε να μαϊνάρει ανήσυχες προσωπικότητες», λέει ο εγγονός του ήρωα, σχολιάζοντας τους στίχους του παππού του.

Αθανασία

Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο ήρωας Ανδρέας Κάρυος κέρδισε την αθανασία. Ο εγγονός του ήρωα εξηγεί τη διττή σημασία της άποψης αυτής. «Ο παππούς μου έμεινε αθάνατος. Πρώτον, από θεολογικής πλευράς, κέρδισε τη σωτηρία της ψυχής του, και άρα την αιωνιότητα της ψυχής επειδή ακριβώς έδωσε τη ζωή του για το συνάνθρωπό του. Παράλληλα, δεδομένου ότι ζούμε σε μια υλιστική και αμοραλιστική κοινωνία όπου οι ιδέες και οι αξίες δυστυχώς δεν έχουν τόση σημασία, ο παππούς μου εξακολουθεί να ζει στη μνήμη μας μέσω των τιμών που γίνονται: Υπάρχουν στρατόπεδα και οδοί αφιερωμένοι στο όνομά του», τονίζει. Ερωτηθείς ο εγγονός του ήρωα πώς νιώθει για τον πρόγονό του, είπε: «Δεν νιώθω μόνο περηφάνια, νιώθω και χρέος. Όταν κουβαλάς τέτοιο όνομα, είσαι και φορέας μιας κληρονομιάς που πρέπει να συνεχίσεις», πρόσθεσε.

Σαν Σπαρτιάτισσα μάνα δεν λυγίζει στον εχθρό

Η ΜΗΤΕΡΑ του ήρωα Ανδρέα Κάρυου έχασε σε 40 μέρες δύο γιους. Τον Ανδρέα στο Λιοπέτρι (2/9/1958) και τον Γεώργιο στον Αστρομερίτη (28/10/1958). Ωστόσο, δεν λιγοψύχησε, δεν το έβαλε κάτω, γιατί ήταν πραγματική Ελληνίδα μάνα και μάλιστα Σπαρτιάτισσα. «Κάθε 40 κι ένα γιο πέμπω εις τη θυσία, μα εν γονατώ χαμαί, παρακαλώ προσεύχομαι να ‘ρτει η ελευθερία», ήταν τα λόγια της γριάς Βλουρεντζούς, λόγια που φέρνουν στη μνήμη μας το σπαρτιάτικο απόφθεγμα «Ή ταν ή επί τας». Απευθυνόμενη, μάλιστα, στους Άγγλους κατακτητές, στην κηδεία του Γεώργιου Κάρυου, προσέθεσε τους πιο κάτω στίχους: «Τούτα που μας εκάμετε εν θα σβηστούν αιώνια, τζι αν δεν κανέσουν τα παιθκιά, ας πάσιν και τα εγγόνια». «Ήταν πραγματική Ελληνίδα μάνα. Ήταν τόση η αγάπη για την πατρίδα που σε αυτόν το σκοπό δεν έχει σημασία πόσοι θα χάσουν τη ζωή τους. Σε 40 μέρες η πρόγιαγιά μου έχασε δύο παιδιά κι όμως δεν λύγισε στον εχθρό με κλάματα και μοιρολόγια», τονίζει ο εγγονός, θίγοντας τη μάστιγα της φυγοστρατίας που παρατηρείται σήμερα. «Επικρατεί χάος στις μέρες μας στην Εθνική Φρουρά με τη φυγοστρατία. Η πατρίδα είναι για να την αγαπούμε και να την τιμούμε. Όχι για να την ξεγελάσουμε», λέει χαρακτηριστικά.

Η σχέση του εγγονού με το ιστορικό φαινόμενο ΕΟΚΑ

H ΗΡΩΙΚΗ θυσία του ήρωα Ανδρέα Κάρυου αποτέλεσε ερέθισμα για τον εγγονό του να μελετήσει εις βάθος το ιστορικό φαινόμενο ΕΟΚΑ, με τη διδακτορική του διατριβή που έχει ως τίτλο «Η στρατιωτική πτυχή της ΕΟΚΑ» και την οποία ολοκληρώνει αυτές τις μέρες. «Μελετώ το σκοπό της ΕΟΚΑ και την απήχηση που είχε στις πλατιές λαϊκές μάζες. Επίσης, τη στρατηγική και τις τακτικές της, καθώς και τις πηγές για εξεύρεση στρατιωτικού οπλισμού. Επίσης ερευνώ τη διάρθρωση της οργάνωσης, το σύστημα επικοινωνίας, την κατασκοπία και αντικατασκοπία της. Θέλω να διασαφηνίσω τι εστί ΕΟΚΑ», τονίζει ο εγγονός, του οποίου η έρευνα διεξάγεται με τη διασταύρωση πρωτογενούς υλικού από βρετανικά αρχεία με αντίστοιχο από τα κυπριακά αρχεία, καθώς και προφορικές μαρτυρίες μελών της οργάνωσης. «Ιστορία σημαίνει ανακατασκευή και σύνθεση αιτιών, πράξεων, συνεπειών. Υπάρχει κενό στην ιστορία της Κύπρου, δεδομένου ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι απότοκος του αγώνα της ΕΟΚΑ. Υπάρχει προσπάθεια για διαστρέβλωση του φαινομένου ΕΟΚΑ, γιατί τόσα χρόνια δεν υπάρχει μια μελέτη που να ερευνά με επιστημονική μεθοδολογία το συγκεκριμένο θέμα», τονίζει ο εγγονός του ήρωα. «Επιθυμώ να κατανοήσω το φαινόμενο αυτό, όχι για να προπαγανδίσω υπέρ της ΕΟΚΑ, αλλά για να υπηρετήσω την επιστήμη της ιστορίας, που ρόλος της είναι η ανασύνθεση και ερμηνεία των γεγονότων. Θέλω να εξερευνήσω αυτό που συνεπήρε τον παππού μου, ώστε να αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι, σε σημείο να προσφέρει οικειοθελώς τη ζωή του», κατέληξε.

Πηγή: sigmalive.com