You are currently viewing Το τελευταίο βράδυ του Διγενή

Το τελευταίο βράδυ του Διγενή

Η κατάσταση της υγείας του Γεωργίου Γρίβα Διγενή επιδεινώθηκε τον Οκτώβριο του 1973. Επειδή οι συνθήκες στο κρησφύγετό του στη Λεμεσό, δεν ήταν κατάλληλες, μεταφέρθηκε σε νέο κρησφύγετο το οποίο ετοιμάστηκε για τον σκοπό αυτό, στην κατοικία του ζεύγους Μάριου και Έλλης Χριστοδουλίδη, στο ίδιο σπίτι που διέμενε και κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού Αγώνα, στην περιοχή Αγίου Νικολάου.
 
Εκεί, κλήθηκε ο βαφτιστικός και αδελφότεκνoς του, παθολόγος καρδιολόγος, Δώρος Παπαπέτρου, από τη Λάρνακα για να τον εξετάσει. Ο γιατρός του συνέστησε φαρμακευτική αγωγή και τον ξανά επισκέφθηκε τον Ιανουάριο του 1974, μετά την επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του.
 
«Ο Διγενής ένιωθε φοβερή εξάντληση και είχε σοβαρή δύσπνοια. Δεν ήταν σε θέση να ανέβει μόνος τα σκαλιά του ιατρείου του ακτινολόγου Παυλίδη και τον μετέφερα στα χέρια μου», δήλωσε ο Μάριος Χριστοδουλίδης που τον συνόδευσε στο γιατρό.
 
Σε έκθεση που ετοίμασε ο ακτινολόγος Σπύρος Παυλίδης μετά τον θάνατο του Γρίβα , στις 4 Φεβρουαρίου, έγραψε ότι, «διαπιστώθηκε μεγάλη καρδιά με συμφόρηση των πνευμόνων, ως αποτέλεσμα ανεπάρκειας της αριστερής κοιλίας και συνέστησαν στον Στρατηγό Γρίβα στην παρουσία του κ. Χριστοδουλίδη, ότι η κατάσταση της υγείας του είναι πολύ σοβαρή και χρήζει άμεσης εισδοχής σε κλινική και αυστηρής παρακολούθησης από καρδιολόγο».
 
Σύμφωνα με τον γιατρό, ο Διγενής ευχαρίστησε τον γιατρό και του είπε ότι θα σκεφθεί και θα αποφασίσει τι θα κάνει. Ούτε ακόμα και οι πολύ αγαπημένοι του άνθρωποι, Μάριος και Έλλη, δεν μπόρεσαν να τον πείσουν να εισαχθεί σε κλινική, ούτε δέχθηκε πρόταση τους για μεταφορά των απαραίτητων ιατρικών μηχανημάτων στο κρησφύγετο.
 
Τις επόμενες ημέρες, σύμφωνα με το ζεύγος Χριστοδουλίδη που τον φιλοξενούσε, η κατάσταση του ήταν σταθερή. Διατηρούσε πνευματική διαύγεια, το χιούμορ του και διαπίστωνε μόνος, παίρνοντας τον σφυγμό του, την ύπαρξη αρρυθμίας ή διαλείψεων, όπως τις χαρακτηρίζει ο ίδιος.
 
Η μέρα του θανάτου του


Στις 27 Ιανουαρίου του 1974, ημέρα Κυριακή ο Στρατηγός Διγενής ξύπνησε νωρίς, έφαγε πρόγευμα και στρώθηκε στο γράψιμο, όπως ήταν η καθημερινή του ρουτίνα, σύμφωνα με την κ. Έλλη Χριστοδουλίδου. Ενώ πλησίαζε το μεσημέρι και η οικοδέσποινα βρισκόταν στην κουζίνα, ο Διγενής, βρισκόταν δίπλα ακριβώς στο μπάνιο και αστεϊζόταν μαζί της.
 
«Ξαφνικά, άκουσα ένα μπαμ και ανοίγοντας την πόρτα του μπάνιου, είδα τον Αρχηγό σωριασμένο, μπρούμύτα στο έδαφος. Παρατήρησα ένα γδάρσιμο στο δεξί μέρος του μετώπου του, που προφανώς προκλήθηκε από τη πτώση του. Προσπάθησαν να του δώσω τις πρώτες βοήθειες δοκιμάζοντας ακόμα και το φιλί της ζωής, αλλά χωρίς αποτέλεσμα», δήλωσε στον δρ. Λάκη Αναστασιάδη η κ. Έλλη Χριστοδουλίδου.

Αμέσως ειδοποιήθηκαν οι γιατροί Τάκης Αριστείδου και Γαστών Σχίζας, με τον δεύτερο να διαπιστώνει τον θάνατό του.